müz'ce

Herşey dalında güzel;

İki hafta önce bazı işlerimizi halletmek üzere İzmir’e gittik. İzmir’e gidip de çok eski dostum (20 yıllık) olan Berna’yı görmeden dönmek olmaz. Arada kilometreler olsa da, sene de bir kaç kez görüşsek de, hep aynı sıcaklık ve samimiyet. Çocukken edinilen dostlukların güzelliği de bundan olsa gerek. Aradaki ilişki hep o ilk tanışılan yaşlardaki samimiyetiyle devam ediyor. Bu sefer Berna’larda kaldık (tabii ki Berna’nın o bitmez tükenmez ısrarları ile) ve çok güzel iki gün geçirdik. Pazar günü ne yapalım diye düşünürken, Berna Çeşmealtı’na gidip bahçede olgunlaşan narları ve ayvaları toplayalım dedi. O mis gibi güneşli İzmir gününde, denizden gelen iyot kokusunu içime çekerek ağaçtan güzelim meyveleri toplamak beni de cezbetti. Çeşmealtı’nda deniz kenarında bulunan evin arka bahçesini, her meyveden birer adet bulunan ‘koleksiyon bahçesine’dönüştürmüşler. Ayrca bahçenin bir köşesi de yazın salatalık ve domates topladığımız minik bir sebze köşesi olarak ayrılmış. İnsan bahçeye girince dallarında zerafetle duran meyveleri toplamaya kıyamıyor. Ağaçların mis kokuları birbirine karışmış, havayı içime çektikçe çekesim geliyor. Ben o güzellikleri doyasıya seyre dalmışken, Berna girişiyor narları toplamaya. Ben bir taneyi evire çevire kıvırarak koparmaya çalışırken, Berna’nın poşeti yarılamış olduğunu farkettim. Ne de olsa eli alışmış, o güzellikleri incitmeden hızlıca toplamaya..

Ne güzel bir aile, anne-baba-çocuk.





Muzların böyle bir kılıf içinde yetiştiğini yeni öğrendim.






Bu kadar etkileyici renk uyumu sadece doğada mevcut olsa gerek.






Bu güzelim ayvalardan yapılan o nefis marmelatın tadına bakma şansına sahip olduk.

Posted by müzeyyen on Wednesday, November 08, 2006 at 1:48 PM | Permalink