Nihayet...
Uzun zamandan beri planladığım blogspot sayfamı nihayet bugün başlatıyorum. Arkadaşım Yeşim’e (Yeşim’in Mutfağı) verdiği teknik destek için teşekkürü borç bilirim:)
5 ay önce işi bırakma kararını verdikten sonra enerjimin büyük bir kısmını bahçemde sebzeler yetiştirmeye ve mutfakta yeni yeni tarifler hazırlamaya verdim. Böyle bir yaşamın da insana mutluluk ve huzur verebileceğinin farkına vardım.Ne de olsa koşullamışız ya kendimizi, üniversite okuduk, mutlaka çalışmalıyız, kariyer yapmalıyız diye...Zannediyoruz ki işsiz bir hayatın içinde sıkılırız, boğuluruz nefes alamayız diye....Aksine insan koşuşturmaların ardından bir ara verince şöyle bir nefesleniyor ve etrafına baktığında bu telaşenin içinde aslında hayatta neler kaçırdığının farkına varıyor.
